اگر قصد خرید طلا دارید و نمیدانید فرق طلای سفید با طلای زرد چیست، این مقاله برای شما نوشته شده است.
در ادامه، با مقایسه طلای سفید و طلای زرد، همۀ تفاوتها و شباهتهای آنها را زیر ذرهبین میبریم تا بفهمید کدامیک برای سرمایهگذاری مناسبتر است و کدامیک برای پوشش و مصارف روزمره.
بهطور خلاصه، این دو نوع طلا فرق چندانی با هم ندارند؛ اما مطلع بودن از همان تفاوتهای جزئی کمکتان میکند هوشمندانه تصمیم بگیرید و خرید کنید.
برای شروع بیایید یک بررسی مختصر داشته باشیم روی این دو رنگ از طلا.
بررسی طلای سفید و زرد و ترکیبات هرکدام
اجازه دهید در دو بخش جداگانه این دو نوع طلا را زیر ذرهبین ببریم.
طلای زرد
طلای زرد، همان طلای سنتی و اصلی است؛ رنگ زرد، یا به بیان دقیقتر، طلایی، از ترکیب این فلز ارزشمند با با فلزات دیگری مثل روی و مس به دست میآید.
هرچقدر طلا خالصتر باشد، یعنی عیار آن بالاتر باشد، رنگش به زردی بیشتری میل میکند؛ یعنی طلای 24 عیار، زرد پررنگتری از طلای 18 عیار دارد!
طلای سفید
طلای سفید، همان طلای خالص یا زرد است که با فلزات سفید رنگ (مثل پالادیوم، نیکل یا نقره) ترکیب میشود و به این ترتیب، رنگ آلیاژ روشنی متمایل به نقره پیدا میکند.
این یعنی اگر عیار طلا بالا باشد و خلوص آن بیشتر، نمیتواند رنگ سفید داشته باشد؛ به بیان سادهتر، چیزی تحت عنوان طلای سفید 24 عیار وجود ندارد!
**
علاوهبر این، طلاسازها سطح طلای سفید را با استفاده از فلزهایی مثل رودیوم روکش میکنند تا ظاهری درخشندهتر و سفیدتر به آن ببخشند. روکشی که دربارۀ آن صحبت میکنیم، هم مقاومت سطحی طلا را بالاتر میبرد، هم زیبایی آن را افزایش میدهد؛ منتهی در طول زمان ساییده میشود و نیاز به تجدید دارد!
پس بهطور کلی، طلای سفید و زرد در اصل یکی هستند و روی یک پایه فلز واحد ساخته شدهاند؛ این ترکیب آلیاژ متفاوت آنها است که موجب ایجاد تفاوت رنگ بینشان میشود.
اگر موافق باشید، در بخش بعدی نگاه عمیقتری میاندازیم به تفاوتهای اصلی بین این دو نوع طلا.
کندوکاو جزءبهجزء تفاوتهای ظاهری و کاربردی بین طلای سفید و زرد
واضح است که اصلیترین و مهمترین فرق، در ظاهر آنها دیده میشود؛ یکی زرد است و دیگری سفید! همانطور که در بخش قبلی توضیح دادیم، با وجود ذات زرد طلا، وقتی آن را با یک سری فلزات بهخصوص مثل پالادیوم و نیکل ترکیب میکنیم، رنگش سفید میشود؛ همچنین، استفاده از رودیوم بهعنوان روکش هم درجۀ سفیدی طلا را بالاتر میبرد.
نکته: برخی آلیاژها آنقدر سفید هستند که حتی به رودیوم و دیگر انواع روکشها هم نیازی ندارند.
جدا از ظاهر، طلای سفید و زرد از نظر مقاوم بودن هم با هم متفاوت هستند.
وجود فلزهای سختتر مثل نیکل و پالادیوم در طلای سفید و البته روکشی مثل رودیوم، باعث میشود مقاومت طلای سفید به ذات بیشتر از طلای زرد باشد.
طلا هرچقدر زردتر و خالصتر باشد، نرمتر است و در برابر خطوخش مقاومت کمتری از خود نشان میدهد؛ ولی از آنجایی که رنگ این نوع طلا کاملاً طبیعی است، پولیش کردن آن تمام خطوخشها را از بین میبرد.
در رابطه با تغییر رنگ بعد از یک مدت زمان مشخص، طلای سفید عملکرد ضعیفتری دارد؛ همانطور که گفتیم، رودیوم بهمرور ساییده شده و رنگ مایل به زرد آلیاژ طلا با پالادیوم (یا دیگر فلزهای رنگ روشن) کمکم بیرون میزند؛ تماس با آب و مواد شوینده هم این فرایند را تسریع میکند؛ در چنین شرایطی، طلای سفید به تعمیر و روکشکاری مجدد نیاز دارد.
در نقطۀ مقابل، طلای زرد تغییر رنگ نمیدهند و به همین خاطر، نگهداری از آن راحتتر و کمهزینهتر خواهد بود.
از منظر کاربردی، طلای زرد سنتیتر و کلاسیکتر است؛ معمولاً آنهایی که دنبال ظاهر مدرن هستند، سراغ طلای سفید میروند؛ البته این افراد باید نگهداری پرهزینهتر و تعمیر دورهای طلای سفید را هم به جان بخرند.
حالا اگر هدف از خرید سرمایهگذاری باشد چه؟ کدامیک از این نوع طلاها انتخاب بهتری محسوب میشود؟ آیا قیمت آنها با هم فرق دارد؟
مقایسه قیمتی طلای سفید و طلای زرد
در مجموع، ارزش ذاتی طلای سفید و زرد یکسان است؛ چون هر دو طلا هستند و اگر وزن و عیار مشابه داشته باشند، قیمت آنها هم نباید فرقی بکند. منتهی مراتب، در برخی شرایط، طلای سفید میتواند کمی گرانتر باشد!
**
چرا؟
چون گاهی آلیاژ طلای سفید، علاوهبر نیکل و نقره، دارای پالادیوم است. خود پالادیوم فلز ارزشمندی محسوب میشود و به همین خاطر، قیمت طلای سفیدی که این فلز را در آلیاژش دارد، کمی بیشتر خواهد بود.
مسئلۀ بعدی وجود روکش رودیوم در برخی ادوات ساختهشده با طلای سفید است که بالاتر هم به آن اشاره کردیم. ممکن است اجرت ساخت زیورآلات طلای سفید، بهخاطر این مرحلۀ اضافه در تولید و آمادهسازی، کمی بالاتر باشد.
ولی همانطور که گفتیم، این تفاوت قیمت ناچیز است و در بیشتر مواقع میتوانیم آن را نادیده بگیریم.
نکته: رنگ طلا، عامل تعیینکننده در برآورد اجرت ساخت نیست! پیچیدگی طراحی، سنگکاری، صرف زمان بیشتر و...، فاکتورهایی هستند که باعث افزایش اجرت ساخت میشوند.
با وجود اینکه قیمت اولیه و ذاتی این دو نوع طلا فرق چشمگیری ندارد، در مقولۀ نگهداری، طلای سفید پرخرجتر است. رودیومی که گفتیم بهمرور زمان و در تماس با عوامل محیطی ساییده میشود، باید تجدید شود و همین امر نیازمند صرف هزینه است.
معمولاً، رودیوم بین هر 12 تا 24 ماه یک بار باید تجدید شود؛ ضمن اینکه اگر قرار باشد اندازۀ زیورآلات را تغییر دهید، رودیومکاری مجدد اجباری است و خب این هزینۀ بیشتری میطلبد.
بیایید با یک مثال ببینیم هزینۀ نگهداری طلای زرد و سفید، در 5 سال استفادۀ هرروزه، چقدر فرق میکند.
فرض کنید دو انگشتر داریم که یکی از آنها با طلای سفید ساخته شده است و دیگری با طلای زرد؛ وزن و عیار هر دو انگشتر یکسان است؛ 10 گرمی و 18 عیار.
همانطور که گفتیم، قیمت فلز و اجرت پایه این دو فرقی نمیکند و تفاوت هزینهها در مخارج مربوط به نگهداری انگشتر ساختهشده با طلای سفید دیده میشود.
انگشتر طلای سفید، بهصورت میانگین، هر 18 ماه یک بار باید رودیومکاری شود؛ فرض میگیریم هر بار رودیومکاری 5 میلیون تومان هزینه برمیدارد؛ با این اوصاف، در بازۀ زمانی 5 ساله، 3 مرتبه رودیومکاری 15 میلیون تومان خرج روی دستتان میگذارد؛ درحالیکه انگشتر ساختهشده با طلای زرد، هیچ هزینهای از این بابت ندارد.
اگر قرار باشد یک بار تغییر اندازه هم انجام دهیم، یک هزینه رودیومکاری به دستمزد تغییر سایز اضافه میشود؛ ولی برای انگشتر ساختهشده با طلای زرد، فقط باید هزینۀ تغییر اندازه را بدهید و نه هیچ چیز دیگر.
پس با این اوصاف، اگرچه قیمت اولیۀ هر دو رنگ طلا یکی است، اما تفاوتهای چشمگیری در هزینۀ نگهداری آنها دیده میشود؛ مخصوصاً در بازۀ زمانی بلندمدتی.
تمام این تخمینها با فرض این است که بخواهید از طلای خود استفاده کنید؛ اگر بنا به سرمایهگذاری باشد، هزینههای نگهداری هم بهشدت کمتر میشود و عملاً تفاوت چندانی بین دو رنگ دیده نمیشود.
اگر هدفتان از خرید طلا سرمایهگذاری است، اطلاعات بخش بعدی به کارتان میآید.
کدام رنگ طلا برای سرمایهگذاری بهتر است؟ طلای سفید نقدشوندگی بهتری دارد یا طلای زرد؟
همانطور که در بخش قبلی مفصل و با مثال توضیح دادیم، ارزش ذاتی این دو رنگ طلا فرقی با یکدیگر ندارد؛ بهشرطی که عیار یکسان باشد! تفاوت اصلی در هزینۀ نگهداری دیده میشود که وقتی هدف سرمایهگذاری باشد، محلی از اعراب ندارد.
اما در رابطه با نقدشوندگی باید بدانید کلاً بازار ایران روی سکه و شمش (که با طلای زرد ساخته میشوند) سوار است؛ این یعنی میتوانیم بگوییم نقدشوندگی طلای زرد، کمی بهتر از برادر سفیدرنگش است.
**
البته جدا از بحث رنگ، عوامل دیگری در نقدشونده بودن یا نبودن طلا تأثیر دارند؛ مثلاً هرچقدر طرحونقش روی زیورآلات بیشتر باشد، سختتر به فروش میرود؛ در عوض، طلای ساده زرد (مثلاً حلقه یا النگو بدون سنگ)، مثل پول نقد میماند!
علاوهبر اینها، اگر روکش رودیوم طلای سفید ساییده شده و تجدید نشده باشد، در چشم خریدار کمارزشتر جلوه خواهد کرد؛ چون نیاز به تعمیر دارد؛ همچنین، در برخی مواقع، طلاهای سفید و مدرن خیلی طالب ندارند و شاید فروششان سختتر باشد.
ناگفته نماند که مد و ترند روز هم روی فروش راحت یا سخت یک زیورآلات بهخصوص، تأثیر مستقیم میگذارد؛ به بیان ساده، بعضیوقتها طلای سفید مد میشود و بعضیوقتها طلای زرد؛ طبیعتاً وقتی اولی مد باشد، فروشش طلای سفید راحت است و وقتی دومی مد باشد، فروش طلای زرد آسان خواهد بود.
اما در مجموع، الان که این مقاله را مینویسیم، طلای زرد گزینۀ بهتری برای سرمایهگذاری محسوب میشود؛ نه اینکه طلای سفید مناسب این کار نباشد! اما خب نقدشوندگی بهتر و هزینۀ نگهداری کمتر، دست بالاتر را به طلای زرد میدهد.
در رابطه با نگهداری و استفاده از طلای سفید هم باید به یک سری نکات مهم دربارۀ سلامتی فرد استفادهکننده اشاره کنیم!
آیا طلای سفید حساسیتزا است؟
تا اینجا فهمیدید یکی از فلزات اصلی آلیاژ طلای سفید، نیکل است. نیکل رنگ زرد طلا را خنثی و به آن استحکام میبخشد.
ولی از طرفی دیگر، این فلز بهعنوان یکی از رایجترین عوامل آلرژی تماسی شناخته شده و میتواند باعث قرمزی، خارش و التهاب پوست در محل تماس بشود. توجه داشته باشید که این حساسیت در حلقهها و گوشوارهها که معمولاً دائماً پوشیده میشوند و مدتزمان زیادی با پوست در ارتباط هستند، بیشتر دیده میشود.
نکته اینجا است که اگر روکش رودیوم تازه باشد، نیکل با پوست تماس مستقیم نخواهد داشت و مشکلی به وجود نمیآید؛ اما وقتی این روکش ساییده میشود و آلیاژ زیرین بیرون میآید، روز از نو و روزی از نو!
بهدنبال این موضوع، جدیداً بیشتر کارگاههای طلاسازی نیکل را از آلیاژ طلای سفید حذف کرده و سراغ پالادیوم، پلاتین، یا نقره میروند. بهجز نیکل، هیچکدام از این فلزات بهشکل جدی حساسیتزا نیستند.
در مجموع، اگر پوست حساسی دارید، بهتر است سراغ انواع طلای سفید که نیکل در آلیاژشان وجود دارد، نروید. شاید فلزهایی مثل پالادیوم و پلاتین اندکی گرانتر باشند، اما در عوض تنتان را به خارش و التهاب نمیاندازند.
راهکار دیگر، استفاده از طلای زرد است. گزارشهای حساسیت به فلزاتی مثل مس و روی (فلزهای تشکیلدهندۀ آلیاژ طلای زرد) انگشتشمار هستند و به همین خاطر، این رنگ طلا برای افرادی که حساسیت پوستی دارند، یا پوست حساسی دارند (مثلاً کودکان) توصیه میشود.
**
در بخش بعدی توضیح میدهیم که چطور رنگ مناسب طلا را بسته به هدفی که دارید، انتخاب کرده و بخرید.
راهنمای تصمیمگیری برای خرید طلای سفید و زرد
اگر هدف اصلی از خرید سرمایهگذاری است و جنبۀ مصرفی و زینتی اهمیت چندانی ندارد، پیشنهاد میکنیم سراغ طلای زرد با عیار بالا، یعنی 22 عیار یا حتی 24 عیار بروید؛ برای سرمایهگذاریهای بلندمدتی، سکه و شمش انتخابهای بهتری هستند.
قبلاً دو مقاله دربارۀ این دو نوع طلا نوشتهایم که با خواندن آنها میتوانید اطلاعاتتان را کامل کنید:
- برای سرمایهگذاری طلا بخریم یا سکه؟ کدامیک پتانسیل سود بیشتری دارد؟
- راهنمای جامع خرید شمش طلا در ایران
حالا چرا میگوییم طلای زرد با عیار بالا انتخاب مناسب برای سرمایهگذاری است؟ چون در عین اینکه هزینههای جانبی خرید آن خیلی بالا نیست، نقدشوندگی خوبی دارد و مثل طلای سفید، هزینۀ نگهداری زیادی ندارد.
اگر میخواهید برای زیبایی و پوشش طلا بخرید، یا به بیان بهتر، اگر هدفتان استفاده از طلا و استایل کردن است، بسته به سبکی میپسندید، شاید طلای سفید انتخاب بهتری باشد. میتوانید سراغ گزینههای با عیار پایینتر، مثل 18 عیار و حتی 14 عیار بروید و با هزینۀ کمتر، زیورآلاتی بخرید مناسب تیپهای مدرن و مینیمالیستی.
البته به نظر میرسد باد تغییرات مد هم در راه است؛ چون اخیراً (موقع نوشتن این مقاله)، انگار طلای زرد هم رفتهرفته در استایلهای جدید جایگاه خود را بازیافته و میرود که به گزینهای محبوب برای مصارف زیبایی تبدیل شود.
طلا با چه عیاری بخریم؟
فارغ از رنگ، همانطور که گفتیم، طلای با عیار کمتر برای مصارف روزمره مناسبتر است؛ چون هم هزینۀ کمتری به شما تحمیل میکند، هم بهخاطر وجود فلزهای مقاومتر در آلیاژ، مقاومت و استحکام بیشتری دارد.
طلاهای با عیار بالاتر، مثل طلای 22 و 24 عیار، بهخاطر خلوص خیلی بیشتر، معمولاً برای سرمایهگذاری مناسبتر هستند؛ البته که خیلیها برای مصارف روزانه هم زیورآلات ساختهشده با طلای عیار بالا میخرند؛اما خب باید بدانید در مقایسه با طلاهای عیار پایین، این نوع طلاها مقاومت کمتری دارند و در برابر خطوخش آسیبپذیرتر هستند؛ منتهی همانطور که بالاتر هم گفتیم، میتوان بهراحتی و با اندکی هزینه خطوخش را برطرف کرد.
اگر دنبال تعادل هستید، یعنی هم قصد استفاده دارید و هم میخواهید طلایی که میخرید ارزش سرمایهگذاری داشته باشد، احتمالاً طلای 18 عیار بهترین انتخابی است که میتوانید داشته باشید.
طلا با این مقدار خلوص، مبنای اصلی بازار ایران و رایجترین نوع طلا در کشور ما است. رنگ زرد آن نسبتبه طلاهای 16 و 14 عیار غنیتر است و ظاهر نیمهلوکسی دارد.
همچنین، در رابطه با طلای سفید 18 عیار، باید بگوییم با وجود نیاز به روکش رودیوم برای درخشش بیشتر، شکل خام آن هم سفیدی جذاب و براقی دارد.
برویم برای جمعبندی پایانی.
طلای زرد و سفید؛ دو برادر با رنگهای متفاوت
در این مقاله که با هدف مقایسه طلای سفید و طلای زرد آن را نوشتیم، توضیح دادیم که این دو رنگ مختلف طلا از نظر قیمت و ارزش تفاوت چندانی ندارند؛ فقط یکی از آنها زرد (طلایی) است و دیگری سفید.
البته این را هم گفتیم که فارغ از بحث ارزش و قیمت و جدا از رنگ متفاوت، نگهداری و مراقبت از طلای سفید کمی پرهزینهتر و چالشبرانگیزتر است. با این وجود، خرید این رنگ طلا برای مصرف و پوشش، انتخاب بهتری محسوب میشود و با استایلهای مدرن امروزی همخوانی دارد.
اگر هدفتان از خرید طلا سرمایهگذاری باشد، پیشنهاد میکنیم تا جای ممکن سراغ طلای زرد و ترجیحاً با عیار بالاتر بروید؛ اینطوری خیالتان راحت است که بهخاطر نقدشوندگی بالا، هروقتی اراده کنید میتوانید طلای خود را بفروشید.
امیدواریم این مقاله برایتان مفید بوده باشد و حالا اطلاعات لازم برای تصمیمگیری منطقی و عاقلانه را داشته باشید. لینک این صفحه را برای دیگر دوستانتان که قصد خرید طلا دارند بفرستید تا شما هم به آنها برای تصمیمگیری بهتر کمک کنید.